«قلعه بردی» ساختمان بزرگی است که در زمان هخامنشی احداث شد و قدمت آن حدود ۲ هزار و ۷۰۰ سال تخمین زده شده است.
این قلعه تاریخی که در شهرستان اندیکا قرار دارد اولین اقامتگاه دایمی قوم پارس و زادگاه اصلی کوروش هخامنشی در ایران بوده است.
پیشینه مطالعاتی مجموعه «قلعه لیت» و «قلعه بردی» به زمان رومن گیرشمن، باستان‌شناس فرانسوی، می‌رسد. وی در زمان فعالیت‌اش در ایران بازدیدی از قلعه‌های «لیت» و «بردی» داشت و از این قلعه‌ها به عنوان آثار شاخص و منحصربفرد منطقه یاد می‌کند و از «قلعه بردی» به عنوان زادگاه کوروش نام می‌برد.
از قلعه بردی در ایسنا:
قلعه «بردی» به عنوان نخستین پایگاه قوم پارسیان اهمیت خاصی داشت
«قلعه بردی» با وجود بناهای دیگری چون «بردنشانده» و «سرمسجد» در حوزه مسجدسلیمان ـ اندیکا که دارای الگوی تقریبا مشابهی از نظر ساختار کلی هستند به عنوان سازه‌ای منحصربفرد محسوب می‌شود که تاکنون حتی عرصه و حریم آن به طور قانونی و براساس ضوابط سازمان میراث فرهنگی کشور مشخص نشده است. این امر موجب شده ساکنان منطقه از سطح اثر به عنوان زمین کشاورزی استفاده و در نتیجه تخریب‌های قابل توجهی بر پیکره آن وارد کنند.
«قلعه بردی» از سنگ‌های بزرگ بدون ملاط ساخته شده و در لب دره قرار دارد و حتی دیوارهای آن سالم مانده‌اند و با اندکی تعمیر استحکام گذشته خود را باز خواهند یافت.
