یک روز مانده به اول مهر، صنعت هوانوردی ایران با یک دوگانه مهم روبه‌رو شده است؛ از یک سو وزیر خزانه‌داری آمریکا از توقف فعالیت تمام ایرلاین‌های ایرانی در سراسر جهان از ۲۳ سپتامبر (اول مهر) خبر می‌دهد و از سوی دیگر سازمان هواپیمایی کشوری می‌گوید پروازهای خارجی طبق برنامه ادامه دارد و تاکنون هیچ ابلاغیه‌ای برای توقف سراسری پروازها دریافت نشده است.
ماجرا از اظهارات اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، آغاز شد؛ اظهاراتی که این بار صرفاً درباره تحریم یک شرکت هواپیمایی یا محدودیت یک مسیر مشخص نبود.
بسنت روز دوشنبه اعلام کرد که از ۲۳ سپتامبر، فعالیت تمام شرکت‌های هواپیمایی ایرانی در سراسر جهان متوقف خواهد شد و شرکت‌هایی که به این ایرلاین‌ها خدماتی مانند سوخت‌رسانی، خدمات فرودگاهی یا فروش بلیت ارائه کنند، ممکن است با محدودیت در دسترسی به نظام مالی مبتنی بر دلار مواجه شوند.
اهمیت این اظهارنظر در همین نقطه است؛ زیرا حتی اگر تصمیم آمریکا مستقیماً به معنای ممنوعیت پرواز هواپیماهای ایرانی در همه کشورها نباشد، تهدید شرکت‌های خارجی به اعمال تحریم‌های ثانویه می‌تواند بر زنجیره‌ای از خدمات مورد نیاز یک پرواز اثر بگذارد. سوخت‌گیری، خدمات زمینی، فرود، فروش بلیت و پشتیبانی فرودگاهی، حلقه‌هایی هستند که یک پرواز بین‌المللی بدون آنها عملاً با مشکل مواجه می‌شود
