فرامرز خوشاب در گفتوگو با ایسنا خاطرنشان کرد: هنگامی که ایذه به اعتبار تمدن خود در فهرست موقت میراث فرهنگی یونسکو قرار گرفت نویدی بود برای مردم این شهر که طعم شیرین جهانی شدن شهر و روستایشان را تجربه کنند اما متاسفانه ارمغان ثبت جهانی در فهرست موقت یونسکو برای ایذه تاکنون هیچ بوده است.
وی تصریح کرد: استانداران، فرمانداران، مدیران کل میراث فرهنگی و نمایندگان ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی از جمله نماینده فعلی ایذه با اهمالکاری در پیگیری مطالبات مردم سهوی یا عمدی نقش خود را به خوبی ایفا نکردند و این کمکاری دولتیها موجی از ناامیدی را در دل مردم ایجاد کرده و در واقع جفا در حق مردم محروم ایذه است.
او با اشاره به بازدید مصطفی پورعلی مدیرکل دفتر ثبت آثار و حفظ میراث معنوی و طبیعی کشور، از ایذه گفت: او هنگام بازدید از ایذه اظهار داشت که نه تنها یک اثر بلکه با ظرفیت موجود در این شهر میتوان ۲ اثر ثبت جهانی داشت و متعجب بود که چرا تا به حال برای ثبت جهانی شدن این شهر اقدام و درخواستی نشده است.
وی با اشاره به اینکه چندی پیش با معاون مصطفی پورعلی دیدار داشته، توضیح داد: بنا به گفته دکتر حشمتیان، معاون دفتر ثبت آثار و حفظ میراث معنوی و طبیعی کشور، در ۹ سال گذشته هیچ گونه مکاتبه و جلسهای از جانب مسؤولان استان خوزستان برای ثبت جهانی شدن درخواست نشده است.
او تاکید کرد: هماکنون استاندار خوزستان باید دست به قلم شود و در نامهای از رییس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بخواهد که نسبت به ثبت جهانی ایذه توجه ویژهای داشته باشد که در غیر این صورت ایذه همچنان خارج از اراده وزارتخانه خواهد ماند.
وی با انتقاد از عملکرد مسؤولان استان خوزستان در حفظ و معرفی این آثار گرانبها بیان کرد: بیتوجهی مطلق یه آثار تاریخی ناشی از عدم مدیریت واحد مسؤولان استان است.
خوشاب به نقش مهم گردشگری در رفع معضل بیکاری شهرستان ایذه اشاره کرد و گفت: نمیتوان گفت در اسرع وقت اما در صورت ثبت جهانی شدن منظر تاریخی ـ فرهنگی ایذه و شناخته شدن این شهرستان بهازای ورود هر گردشگر به استان اشتغال ایجاد خواهد شد.
او با اشاره به اینکه مسؤولان استانهای دیگر به شدت پیگیر ثبت جهانی شدن آثار تاریخی خود هستند گفت: این در حالی است که مسؤولان استان خوزستان ثبت جهانی شدن ایذه را همچنان به حال خود رها کردهاند.
این دوستدار میراث فرهنگی همچنین با اشاره به مغفول ماندن برخی از اسناد در تاریخ ایران گفت: یکی از این اسناد که باید مورد توجه قرار گیرد سند برابری زن و مرد در نقش برجستههای اشکفتسلمان ایذه است که در این نقوش زن و مرد را برابر و همسطح نشان میدهد.
به گفته وی: این نقوش برجای مانده یکی از اسناد معتبر در زمینه احترام به حقوق زنان و جایگاه برابر زنان ایرانی با مردان در حدود ۲۷۰۰ سال پیش است که میتواند با منشور حقوق بشر کوروش برابری کند.
خوشاب با بیان اینکه در زمانی که تمدنهای غربی از جمله یونان باستان دختران خود را قربانی میکردند زنان این سرزمین از جایگاه والای و برابری سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برخوردار بودند تاکید کرد: این سندی که وجود دارد باید به شکل ویژهای به جهان معرفی شود.
