سید محمدرضا موالیزاده در هشتمین جلسه شورای اشتغال استان که سهشنبه ۲۵ آذر در استانداری برگزار شد، اظهارکرد: سرمایهگذاریها در بخشهای مختلف، باید بر اساس آمایش سرزمین و بر اساس مزیت نسبی هر شهرستان مطالعه و بررسی شوند. باید ببینیم که در بخشهای مختلف چه ظرفیتهایی داریم یا در بحث تجارت با عراق و گشایشی که میتواند در مرز صورت بگیرد؛ در این زمینه ما با طرف عراقی هم صحبت کردیم و کارهایی در این زمینه باید انجام شود.
وی ادامه داد: یک مطالعه جامع باید انجام شود و اینکه که در این بازه زمانی، چه تعداد شغل ایجاد خواهد شد. ما اجازه نمیدهیم که نیروی غیربومی در این مشاغل به کار گرفته شود و نیروهای بومی در اولویت قرار دارند.
لزوم فعال شدن آموزش فنی و حرفهای و همکاری شرکتها
استاندار خوزستان تأکید کرد: در تمام این زمینهها، آموزش فنی و حرفهای ما باید ظرفیتهای خود را بسیار فعال کنند. شرکتها هم باید کمک کنند تا به سرعت به این جوانان در رشتههای مختلف آموزش دهند. موضوع دیگر، بهکارگیری نیروهای بومی در شرکتهاست. تا زمانی که در خود منطقه به اندازه کافی نیروی متقاضی، جویای کار و تشنه کار داریم نباید از جای دیگر نیرو بیاوریم. این ظلم آشکار است که ما از جای دیگر نیرو بیاوریم.
موالیزاده بیان کرد: منطق حکم میکند که هر کجا تأسیساتی اعم از کشت و صنعت، صنایع تبدیلی، تأسیسات نفتی، پتروشیمی، گاز، فولاد یا هر چیز دیگر ایجاد شد، اولویت با نیروهایی است که در آن منطقه حضور دارند.
وی افزود: هر شرکت و هر مجموعهای، یک نگاهش باید به سودش باشد و نگاه و چشم دیگرش باید به نیروهایی باشد که مسئله اشتغالشان باید حل شود. یک وجه مساله اقتصادی و وجه دیگرش بحث اجتماعی است که اهمیت بسیار زیادی دارد.
استاندار خوزستان با اشاره به شرایط دشوار جوانان گفت: جوانی که به سنی رسیده که میخواهد تشکیل خانواده بدهد، مسکن ندارد و گرفتار است، عزت آن واقعاً خدشهدار میشود. هر روز نامه به دست، از این اداره به آن اداره، از این شرکت به آن شرکت میرود که این قابل قبول نیست. خود شرکتها باید پیشتاز و پیشقدم شوند. این به نفع آنهاست که از نیروهای منطقه استفاده کنند.
وی خطاب به مسئولان حاضر در جلسه تأکید کرد: برای این مورد حتماً باید برنامهریزی کنید و سهم هر شرکتی باید مشخص شود. آمار افراد جویای کار به تفکیک در هر شهرستان مشخص باشد و بعد اینها با توجه به تحصیلات و شرایطشان، استخدام شوند.نیروهایی که از جای دیگر میآیند، بچههای ما هستند، زیرا ما همه ایرانیایم. اما بالاخره ما نیز باید اولویتبندی کنیم. ما نیروهای خودمان را در استان، در شهرستان، در کنار این تأسیسات به کار بگیریم. اگر ظرفیت اضافه داشتیم، آنها را هم بعداً به کار بگیریم اما این قابل قبول نیست که کنار شرکتها نیروهای بومی باشند و با این مشکلات دست و پنجه نرم کنند.
