مهران باباپور مدیرعامل مجمع خیرین مدرسه ساز استان خوزستان در گفتگویی به مناسبت سال نو اظهار داشت: متولد بهمن 1343 هستم، در منطقه ای که در آن زمان از لحاظ بعد جغرافیایی و فضای فیزیکی آموزش سخت در مزیقه بوده ایم اما مردم آن منطقه از لحاظ فرهنگی و رسوم دارای تمدن و فرهنگ غنی بوده اند زندگی و در یک شرایط سخت در فضای باز در فصل زمستان حتی گاهی مواقع نیمکت رو برف و از شدت سرما پاهایمان بی حس می شد. درس می خواندیم از همان زمان آرزوی این را داشته ام که اگر فرصتی پیش آید در امر مدرسه سازی گام بردارم.
مهران باباپور اذعان داشت: پس از سپری شدن این دوران و با پیروزی انقلاب اسلامی و گذراندن دوران دفاع مقدس از آنجاییکه که مناطق جنگ زده کشور به بازسازی نیاز داشت و بحث مدرسه سازی هم جزو اولویت ها بوده از این رو وارد این عرصه شدم.
وی افزود: بدین ترتیب شروع به کار مدرسه سازی در نوسازی مدارس نموده ام که بعد از چند پروژه در اداره کل و ادارات دیگر و با توجه به شرایط مدارس در آن زمان که جمعیت دانش آموزان در کشور بالا ۱۸.۵ میلیون نفر به بالا بود.
مدیرعامل مجمع خیرن مدرسه ساز استان خوزستان گفت: بنده با خود و خدای خود عهدی بسته ام که هرچقدر از بابت زحمات شبانه روزی عاید اینجانب شد 30 درصد آن را صرف کارهای خیر مدرسه نمایم.
وی ادامه داد: ابتدا در سال 1375 به احداث سالن چند منطوره و نمازخانه در منطقه سپیدار اهواز بنام امام علی (ع) شروع و با نام امام علی (ع) مزین شده است که از آن به بعد احساس کردم خداوند یک موهبت الهی نسبت به من دارد و این عزت و افتخار نصیب بنده شد
باباپور بیان کرد: سالن دکتر حسابی اهواز نمازخانه و کتاب خانه شیوند و دزپارت فعلی و نیز مدرسه سه کلاسه در شهرستان ایذه و درسال 1375 مبلغ بیست میلیون تومان در بندر امام جهت ساخت در مدرسه کمک نموده و بسیار خوشحال هستم که خداوند یک نعمت الهی و موهبت الهی در درون بنده بوجود آورده است .
وی افزود: اعتقاد و باور من این است که مدرسه سازی یک کار جهادی و یک نعمت الهی است چون خداوند این نعمت را وقتی داده است. نعمتی که خداوند می دهد آیا کسی هست که خود را محروم کند و نعمت را پس دهد. در بحث تعهد خیرین در سال 1403 تا پایان اسفندماه 14899.4 میلیارد ریال بود.
این خیر مدرسه ساز، ابراز داشت: از نظر من جذابیت مدرسه سازی در این است که اولاً با ساخت فضای تعلیم وتربیت احساس می کنم که در تلاش هستیم زیر ساخت های توسعه در کشور را آماده می نماییم. دوماً وقتی دانش آموزان را خوشحال می بینیم احساس خوشبختی می کنیم و اعتقاد داریم سعادت و خوشبختی هم فردی نیست که یک نفر به تنهایی خوشبخت شود بلکه گروهی و رضایت خدا در آن است.
