امین مهدویکیا با اشاره به روند و نحوه اجرای طرح اظهار داشت: ساماندهی محوطه سهکوره از اسفند سال ۱۴۰۱ پس از کلنگزنی با وقفهای کوتاهمدت، به جهت رفاه حال گردشگران نوروزی، شروع بهکار کرد.
سرپرست پایگاه میراثجهانی سازههای آبیتاریخی شوشتر ادامه داد: در مرحله نخست، طراحی اولیه آن که در سالهای قبل توسط ادارهکل میراثفرهنگی استان انجام گرفته بود، به دلیل گذشت سالها و با تغییر در سطح لایههای خاک و همچنین کد ارتفاعی محوطه و انجام لایروبیها، بهروزرسانی شد و هماکنون عملیات تسطیح بستر خاک، اجرای دیوار محافظ خط لوله انتقال آب و محوطهسازی آن درحال انجام است.
او با بیان اینکه محوطه سهکوره در شمال پلبند گرگر واقع شده که محل قرارگیری کانالهای ورودی آب به مجموعه آسیابها و آبشارهای شوشتر است اضافه کرد: در این محوطه ورودی تونلهای سهکوره، دهانه شهر و بلیتی در سه سطح و کد ارتفاعی مختلف واقع شدهاند.
براساس اعلام اداره کل میراث فرهنگی خوزستان، پلبند گرگر یک بنا از مجموعه نظام آبیتاریخی شوشتر که یکی از دروازههای ششگانه تاریخی شوشتر نیز بوده است. پیشینه ساخت این پل همانند اغلب بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان بازمیگردد. کاربرد این بند، انحراف آب از رودخانه دستساز و تاریخی گرگر و هدایت آب به سمت تونلهای ورودی به آسیابهای آبی شوشتر است. این پلبند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراثجهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبیتاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراثجهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
