سه شنبه , ۲۷ آذر ۱۳۹۷
سرخط خبرها
خانه / دسته‌بندی نشده / سعید آژده: اكنون ديگر شعر ما نگرش متفاوتی می‌طلبد

سعید آژده: اكنون ديگر شعر ما نگرش متفاوتی می‌طلبد

یك شاعر معتقد است: دغدغه شاعر امروز این نیست كه به طبقات اجتماعی بپردازد چراكه ما از این مرحله عبور كرده‌ایم و اكنون ديگر شعر ما نگرش متفاوتی می‌طلبد.

سعید آژده در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) ـ منطقه خوزستان‌ ـ بیان كرد: شعر نو را اگر هم‌زمان با ظهور علی اسفندیاری (نيما) بدانیم و تاكنون كه در حال سپری دهه ۹۰ هستیم، بررسی كنیم می‌بینیم كه هر كدام از شاعران ـ چه بزرگ و چه كوچك ـ بنا به علایق و ذايقه‌های خود به نوعی دغدغه خو را به شعر می‌كشاندند و اين نشان می‌دهد شاعران ما بریده از طبقات اجتماعی نبوده‌اند.

وی اظهار داشت: شاعران گاهی پرده عصمت را دریده‌اند و چونان فرشتگانی عصیان‌گو آیه‌هایی را بر ما نازل كردند كه گاهی در نكوهش طبقات حكومتی و پادشاهی بوده‌اند. در آثار شاعران طبقات ضعیف و متوسط اجتماعی تفاوتی نداشته‌اند بلكه تفاوت در نوع كمال‌یابی و معرفت‌شناختی آن‌ها بود. یا حتی در ابعاد وسیع هستی‌شناسی و فلسفی كه انسان‌ها را با توجه به كمالات انسانی از هم متمایز می‌كردند.

او تصریح كرد: آن‌ چه مشخص است این‌ كه شاعر با تمام معناها و معرفت‌هایی كه می‌تواند داشته باشد هیچ‌ گونه تفاوتی را ملحوظ نمی‌كند چراكه رنج‌های انسانی طبقه‌بندی ندارند. اما اجتماع بنا بر تعریف دیگر است كه تقسیم می‌شود.

آژده تاكید كرد: بحث زیبایی‌شناسی چیزی نیست كه بخواهیم با دسته‌دسته كردن اجتماع به آن شكل بدهیم. نیما افراد جامعه معاصر خود را به گونه‌ای فولكلور با ابعاد و مشخصه‌های خاص و نبوغ شعری‌اش آورده و گاهی انسان زمان خود را آن ‌قدر مدرن‌تر و معاصرتر می‌بیند كه دیگر حتی زخم‌های شاعران بزرگ همانند حافظ را هم به تمسخره می‌گیرد.

این شاعر گفت: تعلقات و خواهش‌های انسان زمان نیما مسلما حتی حافظ را به چالش می‌كشد و حتی فروغ فرخ‌زاد می‌گوید كه انسان زمان ما با دوره گذشته متفاوت است. فروغ حتی سوژه مجنون كه در اكثر آثار كلاسیك آمده را به چالش می‌كشد. شاعران نو ما طبقات را این ‌گونه تحلیل می‌كنند. در شعر احمد شاملو طبقات اجتماعی به شكل معشوقه‌ای دیده می‌شوند كه مورد ستایش قرار می‌گیرند. شاملو گاهی آن طبقات اجتماعی را آن‌ قدر واحد می‌بیند كه همه را در یك انسان خلاصه می‌كند.

او تصریح كرد: این ‌جا است كه شاعر دچار بینش یا نگرش می‌شود و به اشراقی می‌رسد كه در حقيقت نگاهی انسان‌محور به مقوله و محور طبقات اجتماعی دارد. شاملو می‌خواهد كه توده‌های اجتماعی مردم شاعران را بپذیرند چراكه آن‌ها از همین توده‌ها هستند و بریده از تالمات انسانی نیستند.

وی یادآور شد: در چند سال اخیر ما حتی نتوانستیم طبقات اجتماعی را در شاخص‌های شعرمان مانند دیگر مشخصه‌ها كشف كنیم. شاخص‌های ما هنوز مورد قضاوت منصفانه منتقدان قرار نگرفته‌اند. در شعر دهه ۵۰ هر كدام از جریان‌های شعری به نوعی مسایل اجتماعی را در آثار خود داشتند و گاهی این مسایل را با عرفان پیوند می‌زدند و گاهی نیز طبقات اجتماعی را عامل كوبیدن یا چماق‌هایی قرار می‌دادند برای تخطئه حكومت‌ها.

آژده یادآور شد: مقوله اعتیاد و دردهای امروزی، تفریح و تفرج و خلاءها انسان و شاعر معاصر را به گونه‌ای به شعر می‌كشانند تا اعلام حضور كنند و به چشم بیایند؛ هر شاعری كه در شعرش میل به دیده شدن دارد و می‌خواهد به نوعی دردها و زخم‌های خود را نشان دهد. حال هر شاعری با توجه به آگاهی و شناخت خود می‌تواند این مقوله‌ها را در اثر خود جای دهد. گاهی این شعر قالب طنز به خود می‌گیرد و مخاطب را به چالش و تاملی عمیق وامی‌دارد.

او تاكید كرد: طنز بارزترین مقوله‌ای است كه شاعران دهه‌های ۸۰ و ۹۰ برای بیان معضلات اجتماعی به كار می‌بردند. از دیدگاه من، شاعر امروز از پرداخت به طبقات اجتماعی گذشته و زمان این امر به سر آمده است و ما از این مرحله عبور كرده‌ایم و دلیلی ندارد كه بخواهیم به آن بپردازیم. طبقات هر زمانه‌ای در آثار شاعران آن نمود داشته است و این را حتی در تاریخ بیهقی هم می‌بینیم.

درباره ی admin

همچنین ببینید

ورزش

وزیر ورزش و جوانان : واگذاری شرکت های استقلال و پرسپولیس توسط سازمان خصوصی سازی در هیات دولت به تصویب رسید

وزیر ورزش و جوانان : واگذاری شرکت های استقلال و پرسپولیس توسط سازمان خصوصی سازی ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*