جمعه , ۱۵ آذر ۱۳۹۸
سرخط خبرها
خانه / اجتماعی / مرثیه‌ای برای شاه درختان چنار خیابان ولیعصر

مرثیه‌ای برای شاه درختان چنار خیابان ولیعصر

روزگاری در این دیار درختان در باور مردم از  چنان احترام و تقدسی برخوردار بودند که برای  برآورده شدن خواسته هایشان به آنها دخیل می بستند و آرزو هایشان را بر لب زمزمه می‌ کردند، سنتی قابل تامل که  بی ارتباط  به نقش حیاتی درختان که زندگی انسانها متاثر از آنهاست  نبوده است  اما آنجا که سنت ها را می کشند و برای آن جایگزینی مناسبی نمی یابند  ,اره ها و تبرها سر بر می آورند.

بریدن درختان خیابان ولیعصر اتقاقی است که هر چند وقت یکبار ، دیده ها را به سمت خود میکشد رخدادی که با منتشر شدن عکس ها در فضای مجازی، اوج میگیرد و پس از آن مسولین شهر هستند که این موضوع را با آفت زدگی درختان و خطر سقوط آنها بر عابران صرفا توجیه می کنند و از یاد می برند. این مسئله در گوشه و کنار دغدغه هایمان  فراموش می گردد تا فصلی دیگر دوباره تکرار شود، تکرار و تکرار…. اما هیچ گاه از خود نپرسیدیم پشت سقوط ناگهانی این چنارهای سر به آسمان سپرده، که آمدند تا ۴۰۰ سال زیبایی و طراوت را برای مردم شهر به ارمغان آورند و در آستانه ۱۰۰ سالگی شان که هنوز به نیمه راه هم نرسیده اند، چه درد هایی نهفته است.

از ۶۰ هزار درخت تاریخی خیابان ولیعصر تنها هشت هزار اصله باقی مانده، بقول شاملو “اگر غم نان بگذارد” این بار بیاییم از خیابان ولیعصر که می گذریم عینک روزمرگی ها را برداریم و طور دیگر به این میزبانان صد ساله مان  بنگریم که از تک تک ما عابران میخواهند تا صدایشان را بشنویم تا شاید بفهمیم از چه زمان حواسمان به این مخلوقات مهربان و با ارزش نبوده که امروز تنه های بی جان آنها را می بینیم  و جز افسوس و انتشار عکس های سربریده آنها راه حلی نمی یابیم. شاید قصه سقوط چنارهای سر برافراشته خیابان  ولیعصر از آن زمان آغاز شد که ناآگاهانه به بهانه زیبایی و کاملا غیرتخصصی کف خانه شان را سنگ فرش و آسفالت کردیم و یا با سهل انگاریمان بتون و آهک به پایشان  ریختیم تا گلویشان را سخت ببندیم و ریشه ها یشان را در حسرت آب
بگذاریم، ریشه هایی که هر روز خوراک موش های شهر  نیزمی شد.

شاید از آن زمان که برندهای مختلف وارد این خیابان شدند و سرافرازی چنار ها مانع درخشش آنها شد، کوته نظران ناآگاه را بر آن داشت تا نبود آنها را آرزو کنند و برای خشک کردن و از پای درآوردن آنها در میان غفلت مسولان از هیچ تلاشی مضایقه نکنند بی آنکه ذره ای به عواقب بلندمدت آن بیاندیشند و ما نیز چه بی تفاوت از کنار ویترین‌های رنگارنگ گذشتیم و حال ناخوش این بلندقامتان را ندیده انگاشتیم تا آنکه جای خالیشان را در عکس ها پیدا کردیم.

فراموشی ما شهروندان آن زمان حادث شد که با خودرو های شخصی هر روز هوا را آلوده تر نمودیم برای آنها که با صدای خس خس نفس هایشان در روز های آلوده شهر می کوشیدند با دستان پهن و سخاوتمند اما  غبارآلود و چرک گرفته حاصل از دود ماشین های ما هوای تازه برایمان به ارمغان  آورند و در  میان همهمه و صوت ناموزن آهن پاره ها موسیقی باد را با سر انگشتانشان برای ما بنوازند و شاید آن زمان که برج ها در کنارشان  قد کشیدند تا از نور خورشید نیز محروم شوند و به ناچار برای رسیدن به اشعه های قد خم کنند.

صد سال صبوریشان را  باید ستود، صد سال زیباترین خیابان را  برایمان ساختند و باز هم خشکی و آفت زدگی را در کنار همسایگان نامهربان تاب آوردند و چه تلخ و تاسف بار است که متولیانشان این روزها طنز گونه، پیژامه به تن خسته و بیمار این شاه درختان تاریخی می کنند و یا سر بریده شان  را با عروسک های رنگی می پوشانند  و با رنگهای  سفید وآبی بر تنه مظلوم آنها  آسمان آبی و زمین پاک را در رنگها و شعار ها جستجو میکنند . آیا دیگر وقت آن نرسیده است تا راهی برای نجات باقی میزبانان  بی رمق شهرمان بیابیم .همه ما در از دست رفتن آنها مسولیم
بیاییم  جای  طرح های  کودکانه و مضحک، حال باقی مانده چنارها این یادگار با ارزش مردان وطن پرستی چون کریم ساعی ها را قدر بنهیم   و راهکاری  برای حفاظت از نهال های جوانی که بجای درختان میانسال  همچنان باید  در همان شرایط رشد کنند، بیابیم  و همسایگان و شهروندانی شویم که اینبار با اندیشه و آگاهیمان  فرهنگ و آداب ایرانی را زنده نگه داشته و قداست درختان شهر را حرمت می نهیم .

درباره ی admin

همچنین ببینید

5_image (9)

انتصاب معاون دفتر برنامه ریزی، نوسازی و تحول اداری استانداری

انتصاب معاون دفتر برنامه ریزی، نوسازی و تحول اداری استانداری انتصاب معاون دفتر برنامه ریزی، ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*