نهم آبانماه 1359، چهل روز پس از آغاز رسمی جنگ تحمیلی در حالیکه ارتش بعث عراق با عبور از رودخانه بهمنشیر و استقرار در نخلستانهای ذوالفقاری، در آستانه تصرف کامل شهر آبادان قرار داشت، یکی از درخشانترین صفحات تاریخ مقاومت مردمی ایران رقم خورد؛ حماسهای که افزون بر تغییر مسیر جنگ، نخستین شکست جدی ارتش عراق را در خاک ایران ثبت کرد.
در آن روز، دشمن با احداث پل شناور مقابل روستای سادات و عبور از رودخانه، بهطور خزنده وارد نخلستانهای جنوبی آبادان شد. منطقه ذوالفقاری، آخرین نقطه مسکونی در حاشیه بهمنشیر با خانههایی ساده، نخلهایی سر به فلک کشیده و مردمی قانع و شجاع، ناگهان به خط مقدم نبرد تبدیل شد. در این میان، یک کارگر ساده به نام دریاقلی سورانی با دوچرخهاش و قلبی آکنده از مسئولیت، خبر عبور دشمن را به مقر سپاه رساند؛ اقدامی که جرقه شکلگیری یک مقاومت سراسری را زد.
در کمتر از چند ساعت، نیروهای مردمی، بسیجیان، شهربانی، کمیته و اهالی مساجد منطقه از جمله مسجد امام حسن مجتبی و مسجد الرسول بهصورت خودجوش سازماندهی شدند. درگیری تا غروب آفتاب ادامه یافت و با پشتیبانی هوایی فانتومها، پل دشمن منهدم شد، نیروهای بعثی به عقب رانده شدند و اجساد و ادواتشان در ساحل بهمنشیر جا ماند.
ذوالفقاری در آن روز به نقطه پرگار ایران تبدیل شد؛ جایی که اقوام مختلف از سراسر کشور از گیلان و مازندران تا خراسان و اصفهان در کنار مردم آبادان ایستادند و اجازه ندادند دومینوی سقوط شهرها ادامه یابد.
سردار بنادری: آبادان با ایمان مردم حفظ شد، نه با تجهیزات نظامی
در سالروز حماسه مقاومت مردم آبادان، سردار عبدالحسین بنادری، فرمانده اسبق سپاه آبادان، در گفتوگویی تفصیلی با اشاره به آغاز غافلگیرانه جنگ تحمیلی از نقش مردم، عشایر و نیروهای مردمی در حفظ آبادان سخن گفت؛ شهری که با دستان خالی اما قلبی پر از غیرت، در برابر ارتشی تا دندان مسلح ایستاد.
سردار بنادری با بیان اینکه آغاز جنگ با غافلگیری کامل نیروهای ایرانی همراه بود، اظهار داشت: ارتش بهدلیل تحولات پس از انقلاب دچار آشفتگی ساختاری شده بود و سپاه نیز تازهتأسیس و فاقد توان رزمی برای مقابله با یک جنگ تمامعیار بود.
وی افزود: ارتش عراق با بیش از 11 لشکر مجهز، پشتیبانی کامل شرق و غرب و اطلاعات دقیق از وضعیت نظامی ایران، برای تصرف خوزستان بسیج شده بود. صدام مدعی بود که خوزستان را ظرف سه روز تصرف خواهد کرد.
