همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید، برخی مدارس دولتی در شهرهای اهواز و دزفول اقدام به جمعآوری اجباری کتابهای درسی سالهای گذشته از دانشآموزان کردهاند؛ اقدامی که با واکنش منفی و اعتراض گسترده خانوادهها روبهرو شده است.
بررسیها نشان میدهد که مدیران تعدادی از مدارس در این دو شهر، والدین را موظف به تحویل کتابهای درسی سال قبل کردهاند.این در حالی است که تاکنون هیچ بخشنامهای از سوی ادارهکل آموزش و پرورش استان خوزستان در این خصوص منتشر نشده و مبنای قانونی این اقدام مشخص نیست.
جمعی از والدین این اقدام را غیرمنصفانه و تحمیل هزینههای مضاعف دانستند.
سحر رضایی که دو فرزند دانشآموز دارد در انتقاد به جمعآوری اجباری کتب درسی در سالهای گذشته اظهار داشت: ما کتابها را خریداری کردهایم و حالا مدرسه بدون هیچ توضیحی میخواهد آنها را پس بگیرد. اگر هدف کمک به دانشآموزان نیازمند است، باید این کار داوطلبانه باشد، نه اینکه با اجبار و تهدید کتب را دریافت کنند.
آلبوغبیش، یکی دیگر از والدین گفت: اگر قرار است کتابها بازیافت شوند، چرا باید با اجبار از خانوادهها گرفته شوند؟ مگر نه اینکه مالکیت آنها با مااست؟.برخی خانوادهها نیز نسبت به نحوه برخورد مدارس با دانشآموزانی که کتابهای سال های گذشته فرزندان خود را تحویل ندادهاند، ابراز نگرانی کردهاند.
کارشناسان آموزشی نیز تأکید دارند که چنین اقداماتی باید با اطلاعرسانی شفاف، رضایت خانوادهها و رعایت حقوق دانشآموزان همراه باشد.
واکنش مدیرکل آموزش و پرورش خوزستان
ناصر علیفر، مدیرکل آموزش و پرورش استان خوزستان در گفتوگو با خبرنگار تسنیم با انتقاد شدید نسبت به اقدام برخی مدارس در جمعآوری اجباری کتابهای درسی تصریح کرد: هیچگونه اجبار یا بخشنامهای در این خصوص صادر نشده است. اگر مدرسهای بدون هماهنگی و برخلاف ضوابط اقدام به اجبار خانوادهها کرده باشد، بهطور جدی و بدون اغماض با آن برخورد خواهیم کرد.
تحویل اجباری کتابهای درسی
ماجرای تحویل اجباری کتابهای درسی در اهواز و دزفول، فراتر از یک تصمیم اجرایی در سطح مدارس، نمادی از بیتوجهی به اولویتهای مهمتر در نظام آموزشی کشور است. در شرایطی که خانوادهها با چالشهای اقتصادی، کمبود امکانات آموزشی، کیفیت پایین محتوای درسی و دغدغه سلامت روان فرزندانشان دستوپنجه نرم میکنند، تمرکز مدارس بر جمعآوری کتابهای سال گذشته، آن هم با اجبار و تهدید نشاندهنده گمگشتگی در تشخیص مسائل اولویتدار است.
به جای تحمیل رفتارهای سلیقهای، نظام آموزشی باید به مسائل مهمتری چون ارتقای کیفیت آموزش، تقویت رابطه مدرسه و خانواده، حفظ کرامت دانشآموزان، و ایجاد محیطی امن و انسانی برای رشد فکری و عاطفی کودکان بپردازد.
